Leveranciers kunnen op verschillende manieren hun producten of diensten in de markt zetten. Zo kunnen zij gebruik maken van distributie, agentuur of franchiseformules. Juridisch gezien is er een groot verschil tussen agentuur, distributie en franchising. Marxman adviseert u graag welke vorm het beste bij uw organisatie en strategie past en stelt graag de bijbehorende overeenkomsten voor u op. Indien de samenwerking wordt beëindigd, behartigt Marxman graag uw belangen in haar praktijk zowel de belangen van leveranciers als die van tussenpersonen en franchisenemers.

Agentuur
Een agent bemiddelt bij de totstandkoming van overeenkomsten op naam en voor rekening van een producent of leverancier, de "principaal". Een voordeel van agentuur kan zijn dat de principaal mag bepalen tegen welke prijs en overige voorwaarden de agent de producten mag verkopen. Een mogelijk nadeel is dat in geval van beëindiging van de agentuurovereenkomst de agent een recht heeft op een wettelijke beëindigingsvergoeding.

Distributie
Een distributeur handelt voor eigen rekening en risico en moet zijn eigen (minimum) verkoopprijs mogen bepalen. Een producent of leverancier kan een distributeur een niet-exclusief distributierecht toekennen, maar kan er ook voor kiezen zijn distributeurs voor bepaalde klantengroepen of bepaalde geografische gebieden een exclusief recht toe te kennen. Ook kan gebruik gemaakt worden van selectieve distributie, waarbij alleen distributeurs die aan door de producent geformuleerde (objectieve) criteria voldoen, de producten mogen distribueren.

Franchising
Bij franchising geeft de franchisegever aan een juridisch zelfstandige onderneming (de franchisenemer) een recht om gebruik te maken van de franchiseformule. De franchiseformule houdt over het algemeen in dat de franchisenemer tegen betaling van een vergoeding gebruik kan maken van een uniforme identiteit en uitstraling, waaronder bijvoorbeeld het gebruik van de handelsnaam, logo's, huisstijl, winkelinrichting, gebruik van ICT-infrastructuur, etc.